[K]løver_Blad~* View my profile

[Erog]คลานมาอัพก่อนตาย แฮ่กก

posted on 10 Aug 2013 23:42 by cloverfourleaf
 
(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ

เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู Erog นะจ้ะ

#รูปคอมมูอัลไลไม่ใส่มันละ
#จะไม่ทันอยู่ล้าวววววววววว
 
(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ
 
บักพระเอก : อินเวอร์โน สเทเจียนน์ Inverno Stagione
คุณแม่ : เอซธาร์ท Estate
คุณพ่อ : เนวิคาร์ต Nevicata
น้องสาว : ดอลล์เช่ Dolce
หญิงสาวคนนั้น : ไพรม์เวอร์ลา Primavera
 
(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ
-ณ ชนบทแห่งหนึ่ง-
  เป็นชนบทเล็กๆ ที่มีครอบครัวแห่งหนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ ประกอบไปด้วย พ่อ แม่ ลูกชายและลูกสาว คุณพ่อเป็นคนเข้มงวด จริงจังกับชีวิตมากพอสมควร คุณแม่เป็นคนใจดี รักเด็กๆ หมู่บ้านนี้อยู่ในสภาพอากาศที่หนาวเย็นหิมะตกตลอดเวลา ทุกคนในบ้านนี้ชอบหิมะ โดยเฉพาะลูกชายชอบเป็นพิเศษ และลูกชายยังชอบขนมหวานๆ ในหมู่บ้านแห่งนี้มีสาวน้อยอยู่คนหนึ่ง เธอป่วย ออกไปจากบ้านไม่ได้ ได้แต่นอนอยู่บนเตียงเสมอ เธอไม่มีวันรักษาโรคนี้หายได้ ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนรวย แต่ไม่ว่าจะด้วยจำนวนเงินเท่าไร เธอก็ไม่เคยหายจากโรค สุดท้ายแล้วเธอเลือกที่จะอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ หมู่บ้านของพ่อแม่ของเธอ หมู่บ้านที่เป็นที่รักของเธอ เธออาศัยอยู่กับแม่บ้านคนหนึ่งที่คอยดูแลเธออยู่เสมอ ชายหนุ่มชอบเธอ เธอเหมือนแม่ของเขามากในด้านนิสัย ชายหนุ่มเป็นเพียงเด็กวัยรุ่นธรรมดาคนหนึ่งที่ชอบสาวน้อย วัยรุ่นธรรมดาที่ร่าเริงไปกับชีวิต ไม่ค่อยจริงจังกับสิ่งใดๆ ต่างกับพ่อของเขา

  แต่แล้ววันหนึ่ง ชายหนุ่มได้พาน้องสาวของตนและหญิงสาวไปเล่นกันที่บริเวณในป่าที่ลึกพอสมควรหญิงสาวเตือนแล้วแต่เขาไม่ได้สนใจคำเตือนของเธอเลยซักนิดเดียว พวกเขาเกือบพลัดตกลงเหวไปจากการเล่นอะไรที่ไม่สมควรของชายหนุ่มแต่ก็รอดมาได้

  พวกเขากลับไปบ้านชายหนุ่มเพื่อจะพักผ่อนและทำขนมหวานด้วยกัน แต่ระหว่างที่กำลังทำนั้นพ่อของชายหนุ่มได้เปิดประตูเข้าบ้านมาเสียงดัง ปัง! อย่างรุนแรง พร้อมกับกล่าวว่าลูกชายที่เล่นอะไรไม่ระมัดระวัง ทำไมไม่หัดจริงจังกับชีวิตซะบ้าง เป็นผู้ชายซะเปล่า จะพาผู้หญิงไปตายชายหนุ่มได้ยินดังนั้นก็โกรธพ่ออยู่พอสมควร ทำไมพ่อถึงไม่เคยเข้าใจเขาเอาซะเลย พ่อพูดอย่างกับว่าเขาอยากจะให้ผู้หญิงที่เขารักนั้นตายได้ก็ดี เขาเองก็ไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นซะหรอก ชายหนุ่มทนไม่ไหวแล้วตะโกนบอกพ่อไปสุดเสียงว่า ผมปกป้องคนที่ผมรักได้นะพ่อ! คนเป็นพ่อได้ยินเช่นนั้นแล้ว ถอนหายใจ พร้อมกับบอกว่า อย่างลูกน่ะเอาชีวิตตัวเองให้รอดซะก่อนดีกว่า ชายหนุ่มได้ยินถึงกับฉุนแล้ววิ่งออกไปนอกบ้านหนีออกไปพร้อมกับอารมณ์เกรี้ยวกราดที่มีให้พ่อของตัวเอง หญิงสาวเห็นเช่นนั้นแล้วก็นึกเป็นห่วง แต่แม่ของชายหนุ่มก็ได้ห้ามไว้เนื่องจากสภาพร่างกายของเธอเองก็ตามไปไม่ไหวเช่นกัน จึงไม่ได้ตามไป คนเป็นแม่ได้แต่ส่งสายตาบอกให้พ่อตามลูกชายไป พ่อเห็นดังนั้นจึงรีบเร่งเดินตามลูกชายเข้าไปในป่าจนเบื้องหลังลับสายตาหายไปคงทิ้งไว้เพียงรอยเท้าเท่านั้น........

  ชายหนุ่มเข้ามานั่งอยู่ในป่าลึกคนเดียวใกล้เหวที่มีหิมะตกอยู่ อากาศหนาวเย็นจับใจ ชายหนุ่มได้แต่ครุ่นคิดไปว่าทำไมพ่อถึงได้พูดกับเขารุนแรงเช่นนั้น พร้อมกับบ่นไปคนเดียวพลางๆดูหิมะไปด้วยอีกสักพักเขาพบว่าพ่อของเขาได้เจอเขาแล้ว พร้อมกับบอกว่า อย่าทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา กลับบ้านไปซะเดี๋ยวนี้อย่าให้คนในครอบครัวต้องให้เป็นห่วง ชายหนุ่มจึงตอบกลับไปว่า ยังไงซะ ผมก็เป็นเด็กมีปัญหาสำหรับพ่ออยู่แล้วนี่!! พ่อพยายามจะบังคับให้ลูกชายกลับ ลูกชายไม่ยอม จนสุดท้ายลูกชายผลักพ่อออกไปแล้วเดินถอยหลังมา แต่เขาลืมไปสนิทซะเสียเลย ว่าด้านหลังของเขาเป็น เหว

  คนเป็นพ่อตื่นตระหนก หัวใจเต้นแรงด้วยความกลัว กลัวที่ลูกชายของตนอาจตายไป พ่อยื่นมือพุ่งเข้าไปช่วยลูกชายโดยเร็ว จับมือลูกชายไว้ได้ทัน แต่เขาก็ตกลงไปพร้อมกับลูกชายด้วย ลูกชายและพ่อจับกิ่งไม้ที่อยู่บริเวณเหวได้อย่างโชคดี ทั้งสองโล่งอกขึ้นมา ได้ไม่นาน... กิ่งไม้นั้นมันช่างเปราะบาง มันกำลังจะ หัก เสียแล้ว พ่อครุ่นคิดวิธี ที่จะให้รอดชีวิตได้ทั้งสองคน แต่เขาไม่ ไม่คิดเลยแม้แต่นิดเขาพูดเบาๆ เสียงสั่นเล็กน้อย อาจจะด้วยความกลัว ว่า ผมปกป้องคนที่รักได้นะครับพ่อ.. พร้อมกับค่อยๆผละมือที่สั่นออกจากกิ่งไม้นั่น... "อินเวอร์โน!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" เขาได้ยินเสียงพ่อของเขาร้องตะโกนออกมาอย่างดังลั่นและค่อยๆเบาลงจนเขาไม่ได้ยินอีกต่อไป แล้วไม่รู้ว่าเขาคิดไปเองรึเปล่าที่เขาเห็นพ่อ ร้องไห้.. พ่อที่เคยดุด่า กล่าวว่าเขา กำลังจะเสียใจที่ลูกชายคนนี้ต้องตายไป ความคิด ความทรงจำที่มีให้กับครอบครัวและผู้หญิงผู้เป็นที่รักพรั่งพรู่ออกมาอย่างรวดเร็ว มากมาย เป็นจำนวนมาก มีน้ำใสๆหยดออกมาจากดวงตาของเขาและนัยน์ตาของเขาก็ค่อยๆพร่ามัวจนเหลือเพียงความมืดอยู่แค่นั้น...

  ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าเลือดออกและเจ็บไปหมดทั้งตัว แขน ขาก็ขยับได้ลำบากเขาหันไปมองพบว่าตัวเองนอนอยู่ที่พื้นในป่าอีกป่าหนึ่ง ซึ่งชายหนุ่มก็คิดว่าเป็นป่าที่อยู่ข้างล่างหมู่บ้านของเขาชายหนุ่มพยายามจะลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก แล้วเดินกลับไปที่หมู่บ้านให้ผู้คนรับรู้ว่าเขายังไม่ตาย เดินไปทั้งขาลากๆแขนใกล้ขาดแบบนี้นี่แหละ เขาไม่สนใจอยู่แล้ว เขาเดินไปได้สักพักก็พบเสียงคนจำนวนมากพอสมควรคุยกัน เขานึกดีใจที่มีคนอยู่แถวนี้และกำลังจะไปขอความช่วยเหลือ แต่เขาก็พบว่าคนพวกนั้นเป็นกองโจรที่จะดักปล้นและเผาหมู่้บ้านของเขา เขาได้ยินดังนั้นจึงรีบเดินทางไปให้ถึงหมู่บ้านที่เขารักให้มากที่สุด เร็วเท่าที่เขาจะทำได้ในสภาพแทบจะกึ่งพิการเช่นนี้

  เขาได้เห็นควันไฟจางๆสีเทาตัดกับหิมะสีขาวที่ตก ชายหนุ่มก็ยิ่งเร่งฝีเท้าเข้าไปอีก เมื่อเขากลับมาถึงหมู่บ้านสีน้ำตาลอ่อนส้มที่ดูแสนอบอุ่น มันหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงเปลวไฟที่ร้อนระอุ ผู้คนกรีดร้องวิ่งหนีให้ตนรอดชีวิตกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ชายหนุ่มช็อคกับภาพที่อยู่ตรงหน้าของเขามาก พอตั้งสติได้ก็รีบวิ่งไปถามชาวบ้านคนอื่นๆ ชาวบ้านแทบทุกคนกล่าวว่ายังไม่เห็นครอบครัวของเขาหนีออกมาเลย เขาจึงรีบวิ่งไปหาคนที่เขารักทุกคนๆอย่างทุลักทุเล วิ่งไปจนเห็นบ้านของเขาที่เพลิงไฟโหมกระหน่ำเป็นสีแดงเพลิงที่น่ากลัวชายหนุ่มรีบวิ่งเข้าไปในบ้านอย่างไม่สนใจหรือกลัวเพลิงไฟใดๆทั้งสิ้น ชายหนุ่มคิดเพียงเรื่องช่วยทุกๆคนเท่านั้นเขาพบครอบครัวอยู่ในห้องครัวถัดไปจากห้องรับแขกยกเว้นหญิงสาวคนนั้น ถึงเขาจะอยากรีบไปช่วยหญิงสาวคนนั้นแค่ไหนแต่ครอบครัวของเขาก็สำคัญสำหรับเขาที่สุด เขาจึงรีบพาครอบครัวออกมาจากกองเพลิงนั่นก่อน ระหว่างการช่วยเหลือครอบครัวนั้นทุกๆคนดีใจที่เขายังไม่ตาย พยายามถามไถ่ว่าเขาตกเหวไปเป็นอะไรมากไหม เจ็บรึเปล่าที่ยังเข้ามาช่วยพวกเราอีก ชายหนุ่มบอกแค่ว่า"ไม่เป็นไรครับ แค่นี้ผมก็ปกป้องพ่อได้แล้ว..." แล้วเขาก็ไม่ได้สนใจคำถามอื่นใดๆอีก

  ชายหนุ่มก็ได้ถามแม่ว่าหญิงสาวคนที่เขารักนั้นเธออยู่ที่ไหน หนีออกมารึยัง?แม่รีบบอกให้เขาเข้าไปช่วยเธอ ฝากเธอด้วย ช่วยเธอให้ได้นะอินเวอร์โน..เธอนอนพักอยู่ในห้องนอนถัดไปจากห้องครัวลึกไปไกลกว่าอีก ตอนนี้เธอคงไม่อาจจะออกมาได้อาจจะสำลักควันอยู่ในนั้น ชายหนุ่มได้ยินเช่นนั้น จึงรีบเข้าไปช่วยหญิงสาวก็พบว่าเธอนั่งสำลักควันอยู่บนพื้นเธอเห็นเขาก็พูดออกมาอย่างตกใจว่าเขากลับเข้ามาทีนี่ทำไม ออกไปเถอะ ไม่ต้องมาช่วยเธอ มันอันตรายชายหนุ่มไม่สนใจ พูดขึ้นมาว่า "ผมจะปกป้องไพรม์นะ" พร้อมกับรอยยิ้ม แล้วชายหนุ่มก็ประคองเธอขึ้นมาอุ้มและจะพาเธอออกไปข้างนอก แต่เปลวไฟลามมาใกล้จวบจนจะถึงหน้าประตูห้องอยู่แล้วเขาใกล้จะตายเนื่องจากขาดอากาศหายใจ ความร้อนระอุจากเปลวไฟ แล้วยังแผลฉกกรรจ์จากการตกเหวอีกถ้าเขาออกไปคนเดียว เขาคงมีชีวิตรอด เอาตัวรอดเพียงคนเดียว แล้วทิ้งเธอไว้ที่นี่น่ะเหรอ? ไม่มีทางซะหรอกยังไงซะ เขาก็ใกล้จะตายอยู่แล้ว แต่กลับรอดมาได้โดยปาฏิหารย์แท้ๆ ชายหนุ่มไม่ีมีวันทำเช่นนั้นเป็นเด็ดขาดเขาตัดสินใจแล้ว "ไพรม์ เธอจะต้องไม่ตาย" เขาวิ่งฝ่าวงล้อมไฟโดยพยายามหลีกเลี่ยงไม่ให้ไฟโดนตัวไพรม์แม้ว่าชายหนุ่มจะโดนเพลิงไฟไปไม่น้อยเลยก็ตามที หญิงสาวเห็นดังนั้นถึงกับกรีดร้องขึ้นมาดังลั่นทั้งน้ำตา"ไม่เอานะ อย่าทำแบบนี้ อินเวน!!" ชายหนุ่มได้แค่ส่งยิ้มไปให้หญิงสาว เมื่อถึงหน้าประตูบ้าน เขาก็โล่งใจเมื่อไพรม์ถึงที่ที่เธอปลอดภัยแล้ว แต่แล้วก็ได้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ไม้จากหลังคาของบ้านท่อนหนึ่งที่ถูกไฟเผาร่วงลงมาทับชายหนุ่มดัง ปัง! ลั่นบ้าน ดวงตาของหญิงสาวมีน้ำใสๆหยดออกมาอย่างพรั่งพรู่"อินเวน!!" อินเวนได้แต่ยิ้มแล้วก็บอกว่า "ไม่เป็นไรนะ ไพรม์รีบออกไปเร็ว" หญิงสาวเป็นห่วงชายหนุ่มจึงไม่ยอมไม้จากหลังคาของบ้านเริ่มจะไหม้และตกลงมาหลายท่อนแล้ว ชายหนุ่มเห็นแล้วเป็นห่วงที่หญิงสาวไม่ยอมออกไปจากที่อันตรายซักที "รีบออกไปซะสิ!! ถ้าไพร์มตาย แล้วผมจะเข้ามาช่วยไพร์มไปทำไม!?" "อย่าทำให้ผมต้องเป็นห่วงไพร์มไปมากกว่านี้เลย ออกไปซะ อย่าเข้ามาอีกนะ!!" หญิงสาวร้องไห้โฮ "อินเวน...." แล้วเดินออกไปโดยที่ร้องไห้ไปด้วย ชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็ได้โล่งใจขึ้นมาจริงๆซักที "ผมรักไพรม์นะ" แล้วชายหนุ่มก็พบว่าร่างกายของเขานอกจากกระดูกที่แขนและไหล่หัก ขาก็เกือบแพลง ตัวของเขาเต็มไปด้วยแผลไฟไหม้แทบทั้งนั้น

  ความร้อน เจ็บ ปวดแสบไปทั้งร่างกายของเขาเลย อย่างน้อยก็ยังดีที่่พ่อ แม่ และ คนที่เขารักรอดตายไปได้ เขาคิดถึงวันวานอันแสนสงบสุขที่เขาใช้ชีวิตไปวันๆโดยไม่เคยจริงจังอะไรซักเท่าไรเลย วันก่อนที่ทำขนมกับไพรม์ วันนั้นยังโดนพ่อด่าอยู่เลย เมื่อวานแม่ยังยิ้มให้เขาอยู่ วันที่แล้วเขายังเปียผมให้น้องสาวอยู่เลยแต่วันนี้เขาจะ ตาย แล้วสินะ... ชายหนุ่มค่อยๆหลับตาลงแล้วเขาก็ไม่ได้สติอีกเลยนับแต่วันนั้น........

เขาลืมตาขึ้น รู้สึกตัวอีกทีก็อยู่ในที่โล่งว่าง แล้วพบกับชายผมเงินคนหนึ่ง ที่มาบอกให้เขาเป็นเทพผู้พิทักษ์...... อินเวนไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้เป็นเทพผู้พิทักษ์เลย เขาเป็นแค่เด็กวัยรุ่นธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้นล่ะทำไมชายผมเงินคนนี้ต้องเลือกเขาด้วยล่ะ เขาไม่ได้ตายไปแล้วหรอกเรอะ? ชายผมเงินแค่ยิ้มๆแล้วบอกว่าที่เลือกนาย "ก็เพราะนายกล้าหาญ เสียสละชีวิตของตัวเองและปกป้องทุกคนได้ยังไงล่ะ"
 

-10 years later-

ณ ในป่าแห่งหนึ่ง มีตายายคู่หนึ่งและหญิงสาวสองคนยืนอยู่ ที่ตรงหน้าเขามีป้ายหลุมศพสีเทาแลดูมืดมนสลักเป็นตัวหนังสือไว้ว่า

"Inverno Stagione
You will stay in our memories forever.
R.I.P."
 
(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ
 
 
(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ
 
จบแจ้
//คลานกลับไปนอนเพิ่มพลังงาน
 
(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ(´・ω・`)ノ
 

[Erog] ไข่ย์ส์ว์

posted on 26 Apr 2013 20:50 by cloverfourleaf
 
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
ผลของไข่ย์
ได้มาแบบนี้ครัฟ ( ͡ ° ͜ʖ ͡ °)
 
ดูเพิ่มเติมเจ้าของไข่ย์ได้ ที่นี่
 
 
ผลก็แบบนี้
 
 
 
ปล.หูกะท่านั่นทำเป็นเพื่่อน ป้า
ปล2.เหมือนโดเรม่อนชะมัดเบยอะ
 
 
เจอกันเอนทรี่หน้าค่ะ
 
 
 
 
 

[Erog] Easter Day

posted on 09 Apr 2013 17:10 by cloverfourleaf
 
 
 
 
☆☆☆☆☆ミ(o*・ω・)ノ
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
นะฮิ (´・ω・`)
 
เลทไปนิดหน่อย แม่งานกระต่วยไม่ว่าชิมิ
 
 
 
 
แหกรึเปล่าหว่า ช่างแม่ม
ขออภัยเรื่องลายมือ #เวรกรรมส์
 
อินเวน : มาหงอกกันเถอะ... #อัลไล
 
 
 
(o*・ω・) ☆☆☆☆☆   เจอกันเอนทรี่หน้านะฮิ   ☆☆☆☆☆(・ω・*o)
 

Recommend